naar archief
Publicatiedatum: 6
oktober 2011
Auteur: Kitty
Pettinga
Interview met Henk Pastoor
‘Het gaat over mensen’
‘We proberen altijd via overleg en het
creëren van draagvlak tot overeenstemming te komen, maar dat lukt
niet altijd. Dan moet de AK de knoop doorhakken. We hebben echt
begrip voor alle emoties, maar soms zien we geen andere weg en
moeten we een moeilijke boodschap brengen.’ Henk Pastoor was acht
jaar lang scriba van de Algemene Kerkenraad (AK) en raakte zo
betrokken bij belangrijke kerkelijke zaken: van de overstap van
Samen-Op- Weg naar de Protestantse Gemeente Assen (PGA) tot aan
pijnlijke beslissingen over kerken en wijkgemeenten. ‘En dan krijg
je wel eens negatieve en vijandige reacties, vooral via de e-mail.
Dat is moeilijk.’
Henk Pastoor (65) werd jaren geleden, na een periode
van weinig betrokkenheid bij de kerk, door verschillende
gebeurtenissen en inspirerende gesprekken met ds. Seton ‘de kerk
weer in getrokken’. Al snel werd Henk, die in Baggelhuizen woont,
ouderling in de wijkgemeente Holt-Esch. Twaalf jaar lang maar
liefst. Toen hij eind 2003 stopte met zijn werk bij het Kadaster was
hij net het jaar daarvoor gestopt als ouderling. En dus kwam haast
automatisch de volgende vraag: wil je weer wat voor de kerk gaan
doen, als scriba of voorzitter bij de AK?
‘Het leek me wel wat om als scriba te helpen de vereniging op
poten te zetten. Het Samen-Op-Weg-proces duurde al veel te lang. In
mei 2004, vier maanden nadat ik begon als scriba, was landelijk de
PKN een feit.
In Assen waren de meeste wijkgemeenten al een federatie, alleen in
het centrum nog niet. In vrijwel alle plaatsen zijn de zaken rond de
kerken in het centrum het moeilijkst te regelen. Dat is logisch,
want daar staan de oudste en meest monumentale kerken. In nieuwere
wijken vind je geen hervormde èn gereformeerde kerk, maar één
kerk. Daar gaat het als vanzelf vaak gemakkelijker’, weet Henk
inmiddels uit ervaring.
Flinke vaart
Er ontstonden dan ook de nodige strubbelingen, maar
de AK zette er flink de vaart in. Henk: ‘En het is gelukt: op 4
september 2005 ondertekenden we in de Jozefkerk de verenigingsakte
van de Protestantse Gemeente Assen. Het begin van een aantal
positieve ontwikkelingen zoals de bouw van De Bron, een goede
oplossing voor De Open Hof (verkoop aan de Nederlands Gereformeerde
Kerk), een kerkelijk onderkomen voor Kloosterveen, een
Activiteitenkrant en een kleurrijk, inhoudelijk uitstekend Kerkblad.
Bij veranderingen heb je actieve ambtsdragers nodig. Daarbij is het
belangrijk dat de AK-leden goed met elkaar overweg kunnen.
We moeten een eenduidig beleid opstellen en uitstralen: hier staan
we voor, we zien dit als beste oplossing.’ Henk vindt het
verstandig dat ambtsdragers in de PKN maximaal acht jaar hun werk
doen. ‘Het is goed om eens een ander gezicht te zien. Het klikt
niet met iedereen èn je kunt het nooit iedereen naar het zin maken.
Af en toe een wisseling van de wacht is beter dan te lang blijven
zitten.’
Bezuinigingen
Opnieuw staat de Zuiderkerk ter discussie bij het
vaststellen van het Formatieplan 2015.
‘Er moet bezuinigd worden, dat kan niet anders. De Zuiderkerk en
Jozefkerk zijn monumenten en die moeten we in stand houden. Maar
daar is niet voldoende geld voor en daarom stelt de AK voor om de
Zuiderkerk aan de eredienst te onttrekken. Wel proberen we een zo
goed mogelijke oplossing te vinden voor het kerkgebouw.
Vanzelfsprekend gaat het natuurlijk niet alleen over stenen maar
vooral over mensen. Uitgangspunt bij de nieuwe indeling van de
wijkgemeenten is om te komen tot levenskrachtige wijkgemeenten.’
Henk heeft veel begrip voor de emoties die hierbij komen kijken. ‘Persoonlijk
vind ik het nog steeds jammer dat we de afgelopen jaren in het
centrum niet nader tot elkaar zijn gekomen. Maar het kan nog steeds.
Elke wijkgemeente mag zich binnen de PGA profileren en zijn eigen
beleidsplan opstellen - maar dit moet wel aansluiten op het
beleidsplan van de AK.
De AK zorgt voor de zakelijke en vermogensrechtelijke kant. De AK is
ondersteunend, zodat de wijkgemeenten kerk kunnen zijn. Het is en
blijft pijnlijk als daarop wordt ingegrepen.’ In dit proces heeft
Henk profijt van zijn vakbondsverleden: hij heeft geleerd te
onderhandelen.
‘Ik heb geprobeerd zo veel mogelijk draagvlak te krijgen voor
beslissingen, natuurlijk in overleg met de andere leden van het
moderamen. We hebben veel discussies gevoerd in de afgelopen jaren.
Iedereen heeft zijn eigenaardigheden - ik ook! - en daar moet je
rekening mee houden. Gelukkig heb ik heel goed kunnen samenwerken
binnen de PGA. Ook met de Sionsgemeente en de VVP heb ik heel
plezierig samengewerkt.’
Vrije tijd
Henk heeft veel tijd in zijn werk voor de AK
gestopt. Tijd die nu allemaal ‘vrij’ komt. Maar hij is niet van
plan om achter de geraniums te kruipen. ‘Ik ben al benaderd voor
andere dingen, maar daar ga ik voorlopig nog niet op in’, meldt
hij lachend. ‘De laatste jaren zijn er dingen blijven liggen die
ik weer op wil pakken, bijvoorbeeld genealogisch onderzoek.
Daarnaast ben ik betrokken bij De Hollandse Cirkel, een stichting
met als doel de bevordering van de belang- stelling voor de historie
van de landmeetkunde. Ik tennis en ben voetbalscheidsrechter. En we
passen één dag per week op onze kleinzoons van drie en één jaar!’
